Dziś znów wypiłam zimną kawę, dojadłam płatki po córce i przeżułam czerstwą piętkę kończącego się chleba. Znów. Coś jest chyba nie tak, dlaczego matki tak bardzo się poświęcają w ogóle nie pamiętając o swoich potrzebach? Kiedy damy naszym dzieciom dorosnąć?
